سال های زیادی هست که در مجامع علمی بین المللی شرکت میکنم و تجربیات زیادی رو در بین جوامع مختلف احساس کردم. واقعیت منفی و تلخ اجتماعی که بار ها در وبلاگم تا حدی غیر مستقیم به او اشاره کرده بودم رو می خوام در این پست بازتر کنم. امروز تو تاکسی که نشسته بودم دو دانشجوی دختر و پسر که نشون میداد آخرین امتحان ترم تابستونیشون بود، دست تو دست هم به قول خیلی از جوونای دیگه داشتن لاو میترکوندند! برای من صحنه بسیار فجیعی بود، که قبلا هم بارها و بارها شاهد از این دسته نمایش ها بوده ام. طاقت نیاوردم و به اون دختر و پسر هشدار دادم و با ادعای اینکه نامزد هستیم روبرو شدم. بهشون گفتم اولا مطمئنم که دارید دروغ می گید دوما اگر هم نامزد بودید حق نداشتید در یک محیط عمومی اینکارو انجام بدید. به راننده تاکسی هم تذکر دادم که کنار نگه داره میخوام با پلیس تماس بگیرم. و راننده محترم هم با کمال وقاهت من رو روی آسفالت های خیابون جا گذاشت و به قولی در رفت! تنها کاری که تونستم انجام بدم این بود که شماره پلاک اون ماشین رو برداشتم تا به سازمان تاکسیرانی گزارش کنم. از اینجا حرسم میگیره که بسیاری از جوانان مینالن که کار نداریم نمی تونیم ازدواج کنیم .... آخه این بعضی ها که با عرض معذرت اصلا نمی توتم بهشون حق سخن گفتن بدم، چه طوری میشه دید که یک جامعه اسلامی با اهداف والا تمامی سعی تلاش خود رو بکنه تا جامعه به سمت سعادت بره و از طرفی جووناش اینطوری تلاش های دولت اسلامی خودشون رو تباه کنه. خوب معلومه شمایی که کارته تو پارتی ها شرکت کنی، با فلان مدل مانتو کوتاه و در اکثر موارد مثل پسرها، و پسر هایی که با او اوضای افتضاحتر در جامعه خودشون رو ویل میکنند و در حقیقت کسب و کارشون می شه دنبال کردن و ترویج شهوت در جامعه، آیا دیگه انرژی و فکری بافی می مونه تا این جونونا بتونند دانشگاهشون رو با موفقیت طی کنند و کاری بلد بشند که وقتی تقاضای کار میدند واسشون کار پیدا بشه. جوونای امروزی شده کارشون سیگار، مواد مخدر، پارتی های شنیع، ارضای خودشون از طریق س.ک.س بدون ازدواج..... نمی خواستم به این واقعیت های تاسف بار اشاره کنم ولی دانشگاه ها شده محلی برای تشکیل پارتی هایی که در اونها قرص های اکس و انواع مشروبات الکلی مصرف می شه و اکثر این پارتی های در شهر هایی مثل بابلسر و نوشهر ایران انجام میشه. من به عنوان یک ایرانی نمی تونم در برابر این کثافت های اجتماعی خاموش بشنیم و از تلاش های نظام اسلامی برای برخورد شدید با اینجور مسایل تشکر میکنم. هر روز که در محل کارم روز نامه ها رو مطالعه می کنم، تلاش های قابل ستایش نیرو های پلیس رو در این زمینه مشاهده میکنم. امیدوارم متن این پست بتونه یک تلنگر به جونایی باشه که با دست خودشون دارن خودشون رو نابود می کنند.